Omnadren najpopularniejszy steryd

Omnadren

Omnadren to jeden z najpopularniejszych sterydów. Przyczyna popularności jest oczywiście znana. Omnadren jest bardzo łatwo dostępny, stosunkowo tani, zapewnia ogromne przyrosty siły i masy mięśniowej. Wszystko pięknie, ale są też skutki uboczne. Jednak o skutkach ubocznych sterydów piszemy w innym artykule.

Czas aktywnego działania: ~17dni
Przeciętne dawki: 250-750mg co tydzień
Przeznaczenie: potężna masa, siła
Działanie: odczuwalne od drugiego tygodnia
Długość dawkowania: 8-12 tygodni
Wykrywalność: do 3 miesięcy
Właściwości: wysoko anaboliczny silnie androgenny, silna aromatyzacja do estrogenu oraz wysokie konwertowanie do DHT, toksyczność niska
Blokowanie układu HPTA: bardzo silne
Odblokowanie: 3 tygodnie po ostatniej injekcji

Charakterystyka, działanie: lek zawiera estry testosteronu o różnej szybkości wchłaniania i wydzielania. Dzięki dobraniu odpowiednich proporcji poszczególnych składników umożliwia utrzymanie działania androgennego testosteronu przez 4 tygodnie po jednorazowym wstrzyknięciu. Testosteron u mężczyzn pobudza rozwój i czynność gonad, rozwój zewnętrznych narządów płciowych, gruczołu krokowego, pęcherzyków nasiennych oraz rozwój wtórnych cech płciowych (wzrost, niski głos, zarost). Wywiera działanie anabolizujące.

Wskazania u mężczyzn brak dojrzewania płciowego, oligospermia, niedobór androgenów i niedorozwój narządów płciowych, impotencja, zaburzenia okresu klimakterium męskiego.

Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lek, rak gruczołu krokowego i rak sutka u mężczyzn, hiperkalcemia i hiperkalciuria, niewydolność serca, wątroby i nerek, guzy wątroby (w raku sutka lub endometrium wtedy, gdy nie są guzami przerzutowymi). Potęguje działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych: barbiturany, ryfampicyna, amizepin, butapirazol, salicylany, fenytoina, piramidon zmniejszają działanie testosteronu. Król polskich sterydów. Wraz z metanabolem tworzy niepowtarzalną kombinację w celu budowania masy mięśniowej tzw. bazy. Zależnie od dawek spełnia różne funkcje. Niektórzy, oczywiście tak dzieje się na całym świecie dochodzą do wręcz kosmicznych dawek. Znane są przypadki przyjmowania przez polskich zawodników dawek w granicach 7500-10 000 mg/tydzień, ale o tych nie będziemy tutaj pisać.

Polecaną dawką dla początkujących byłoby zależne od połączenia 250 mg na tydzień lub na dwa tygodnie z 30-40 mg metanabolu. Profesjonaliści zażywają 500-1000 mg tygodniowo łącząc Omnadren głównie z metanabolem 40 mg dziennie i 300-400 mg nandrolonu tygodniowo. Zależnie od tego czy zawodnik przygotowuje się do zawodów jest to długo lub krótko wykrywalny nandrolon. Nawet 500 mg omnadrenu tygodniowo jest w stanie powiększyć wagę przez 5-10 tygodni o 5-8 kg. Dobre połączenie omnadrenu Jest z primabolanem depot 300-400 mg/ tydzień + 500 mg omnadrenu/tydzień przez 8-12 tygodni dodatkowo co 4 tygodnie można przez pierwszy okres stosować 200 mg phenyloproplonianu nandrolonu następne 4 tyg. Winstrol tabletki 10-20 mg. Wszystkie środki zwierzęce (wymienione jako zwierzęce) stosowane w dawce 150 mg tygodniowo z 500-750 mg Omnadrenu przez 8-10 tygodni daje zaskakujące efekty.

Na polskim i zachodnim rynku pokazało się wiele podróbek, są to głównie przerobione testosterony przez Jelfę Jelenia Góra w dawkach 10 mg i 25 mg (Propioni-cum). Ampułka jest identycznych rozmiarów, różni się minimalnie kolorem i gęstością. Sporadycznie przerabiany jest też testosteron prolongatum lecz przerabianie nie jest tak opłacalne jak np. 10mg propionicum. Paczki też są perfekcyjnie podrobione tak więc jak kupujecie już omnadren to najlepiej z pewnego źródła.

Skład: ampułka – 1ml roztworu olejowego zawiera: 60 mg fenylopropionianu testosteronu; 30 mg propionianu testosteronu; 60 mg izoheksanianu testosteronu; 100 mg heksanianu testosteronu.

Omnadren 250 jest olejowym preparatem złożonym z 4 różnych związków testosteronu. Produkowany jest w Polsce przez firmę Polfa. Jest on mieszaniną estrów testosteronu, które po podaniu domięśniowym wchłaniają się z różną prędkością. Dawkowanie Omnadrenu 250 w różnych zespołach chorobowych jest przyjmowane jako 1 ampułka (1ml) na 4 tygodnie we wstrzyknięciu domięśniowym. W medycynie Omnadren 250 znalazł zastosowanie m.in. w leczeniu: impotencji spowodowanej hipogonadyzmem, zespole pokastracyjnym, hipogonadyzmie, a u kobiet m.in. w zaawansowanym raku gruczołu piersiowego. Omnadren 250 ma silne właściwości anaboliczne i równie silne właściwości maskulinizujące (androgenne).

Cykl jest ciężki i długi trwający prawie 2 miesiące. Po zakończeniu dla utrzymania masy mięśniowej stosowany jest przez 3-4 tygodnie clenbuterol. Początkowo stosowany rosyjski dianabol, później zastąpiono czystszym i silniejszym polskim Metanabolem. Dodatkowo stosowany jest co 3 dni propionian testosteronu, utrzymuje to stężenie testosteronu we krwi na stałym poziomie, a jednocześnie łącznie z 30mg propionianu testosteronu w Omnadrenie, powoduje ogólne wyższe stężenie testosteronu w osoczu krwi. Propionianu nie podaje się w te same dni kiedy podawany jest Omnadren 250. Zgodnie z zasadą zmiany sterydu anabolicznego w środku cyklu, w drugiej połowie stosowany jest łagodny, dający mniej działań ubocznych ale posiadający wysoki indeks anaboliczny Deca-Durabolin. Deca zapewnia dalszy, wolny przyrost masy mięśniowej. Ze względu na to, że estry testosteronu z łatwością konwertują do estrogenów, kulturyści często pomagają sobie blokerami receptorów estrogenowych (tamoxifen).

Wszystko na temat metanabolu czyli Metandienolu

Metanabol, a dokładnie metandienon – bo tak brzmi poprawna nazwa jest sterydem anaboliczno androgennym opracowanym przez lekarza Johna Zieglera. Na rynku pierwszy preparat zawierający tę substancję pojawił się w 1956 roku pod nazwą handlową Dianabol i stosowany był w farmakologii jako środek poprawiający bilans azotowy organizmu w stanach, którym towarzyszył nadmierny katabolizm białek i zanik mięśni.

Daje dość szybko pokaźną masę 5-10kg i siłę (do 20kg w wyciskaniu na ławce) po jednym cyklu. OCZYWIŚCIE PRZY DOBRYM ODŻYWIANIU. Utrzymuje dodatni bilans azotowy i zwiększa syntezę białka (dodatni bilans azotowy znaczy tyle, że mięśnie rosną).

 

Metanabol jest w Polsce najpopularniejszym sterydem. 99% osób właśnie od niego zaczyna swoją przygodę.

 

Masa jest średniej jakości w zależności od dawek i czasu przyjmowania może wystąpić zatrzymanie wody, co wiąże się ze spadkiem masy po cyklu. Metanabol działa toksycznie na wątrobę, dlatego długość i częstotliwość stosowania metanabolu jest ograniczona. Stosując środki osłonowe i regenerujące wątrobę można jednak bardzo ograniczyć ryzyko jej ciężkiego uszkodzenia. Po cyklu z metanabolem nie zaszkodzi się odblokować clomidem.

Stosunek ceny do masy i siły uzyskiwanej na metanabolu jest rewelacyjny, okupiony jednak skutkami ubocznymi.

 

Skutki uboczne:

Jako, że zdrowie jest najważniejsze, to zacznę właśnie od niego.

Działania niepożądane mogą być skutkiem przedawkowania metanabolu, ale czasami występują nawet podczas właściwego dawkowania.

Metanabol należy do substancji silnie hepatotoksycznych. Oznacza to, że w znacznym stopniu obciąża wątrobę i prowadzi do degeneracji jej tkanek. Wątroba to narząd o bardzo dużej zdolności do samo regeneracji, niemniej jednak podczas kuracji metanabolem zaleca się zażywanie leków osłonowych, które wspomagają odbudowywanie się tkanek wątroby. W przeciwnym razie metanabol może doprowadzić do takich schorzeń wątroby, jak żółtaczka zastoinowa, plamica wątrobowa czy nowotwory wątroby.

Inne skutki uboczne stosowania metanabolu wynikają z faktu, że wpływa on na gospodarkę hormonalną. Powodując wzrost produkcji estrogenów, metanabol może wywołać ginekomastię, czyli powiększenie się gruczołów piersiowych. Inne dolegliwości o podłożu hormonalnym to stopniowy zanik jąder, niepłodność oraz zaburzenia produkcji spermy. U kobiet może pojawić się zanik cyklu menstruacyjnego, krwawienia śródcykliczne oraz porost włosów na plecach i klatce piersiowej.

Metanabol stymuluje pracę gruczołów łojowych, prowadząc często do nadmiernego wydzielania łoju. Nadmiar łoju zatyka pory i powoduje stan zapalny skóry. Efektem takiego działania jest trądzik, który pojawia się nie tylko na twarzy, ale również na karku, plecach i ramionach. Osoby zażywające metanabol mają zazwyczaj oleistą, tłustą cerę, skłonną do wyprysków.

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wzrasta, gdy metanabol jest przyjmowany w nieprawidłowy sposób. Należy zażywać go podczas posiłku. Jeżeli metanabol zostanie spożyty na pusty żołądek, mogą pojawić się uporczywe bóle brzucha, nudności, wzdęcia, zaparcia i inne problemy gastryczne.

Osoby młode, znajdujące się w fazie dorastania, nie powinny przyjmować metanabolu. Może on wówczas stać się przyczyną zrośnięcia chrząstek nasadowych kości, a w konsekwencji z wzrostu kości długich.

Inne skutki uboczne, które mogą towarzyszyć przyjmowaniu metanabolu, to przerost prostaty, wypadanie włosów (łysienie androgenne) oraz impotencję. Metanabol często powoduje blokowanie HPTA, czyli hamowanie czynności przysadki mózgowej, która odpowiada m.in.. za produkcję testosteronu.

Do mniej groźnych skutków ubocznych metanabolu należy zatrzymywanie wody w organizmie. Wiązanie nadmiernej ilości wody w tkankach wywołuje wzrost masy ciała i może prowadzić do bolesnych obrzęków oraz opuchlizny.

 

 

Jak brać metanabol?

10 mg metanabolu powoduje pięciokrotny wzrost poziomu testosteronu w organizmie. Mężczyźni, którzy nie stosowali wcześniej sterydów anaboliczno-androgennych, powinni rozpocząć od stosunkowo niskich dawek, czyli od 12 – 20 mg na dobę. Natomiast osoby bardziej zaawansowane w treningu, ważące ponad 80 kg i rozpoczynające kolejny cykl powinny przyjmować nieco większe dawki rzędu 20 – 30 mg na dobę. Nie należy przekraczać 50 mg metanabolu na dobę, ponieważ przyjmowanie takiej dużej dawki wiąże się ze sporym ryzykiem pojawienia się skutków ubocznych w postaci ginekomastii, trądziku, łysienia typu androgennego, problemów z prostatą i potencją oraz uszkodzenia nerek i serca. Skutki uboczne z reguły nie pojawiają się podczas przyjmowania niskich dawek metanabolu (12 – 20 mg).

Przy ustalaniu dobowej dawki metanabolu należy uwzględnić również wyjściową masę ciała. Dla wagi poniżej 65 kilogramów nie należy przekraczać 15 mg metanabolu na dobę. Prezy wadze pomiędzy 65 a 80 kg można brać dawkę w wysokości 20 – 25 mg, większe dawki są zalecane dla osób ważących powyżej 80 kg.

Cykl:

Przed rozpoczęciem cyklu należy wyposażyć się w 100 tabletek metanabolu po 5 mg na jedną tabletkę. Konieczne będzie też przyjmowanie tabletek osłonowych wspomagających regenerację wątroby (np. Hepatil lub Sylimarol), ponieważ metanabol jest substancją silnie hepatotoksyczną. Potrzebny też będzie Tamaxifen i Clomid – antyestrogeny, które minimalizują ryzyko wystąpienia feminizacji i odblokowują funkcjonowanie hormonalne osi HPTA. W celu zmniejszenia spadku masy ciała po zakończeniu cyklu należy przyjmować kreatynę. Podczas cyklu niezbędne jest zwiększenie zawartości produktów wysokobiałkowych w diecie.

Ze względu na stosunkowo krótki okres półtrwania w organizmie cykl można przerwać w dowolnym momencie. Tabletki należy przyjmować kilka razy dziennie. Nie wolno zażywać całej dobowej dawki jednocześnie, ponieważ wówczas stężenie metanabolu w organizmie ulega dużym skokom. Rozłożenie dawek na cały dzień daje w efekcie mniejsze, ale stabilniejsze stężenie metanabolu.

Optymalny czas trwania jednego cyklu wynosi sześć tygodni. Niektóre źródła podają okres ośmiu tygodni, jednak wówczas zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Cykl złożony z 98 tabletek 5 mg metanabolu prezentuje się następująco:

1 tydzień: 2 tabletki dziennie

2 tydzień: 3 tabletki dziennie

3 tydzień: 3 tabletki dziennie

4 tydzień: 3 tabletki dziennie

5 tydzień: 2 tabletki dziennie

6 tydzień: 1 tabletce dziennie

 

Jeżeli w diecie będzie zbyt mało pełnowartościowych produktów białkowych, cykl z metanabolem przyniesie bardzo małe efekty. tabletki lepiej się wchłaniają kiedy zostaną pokruszone.

Już na początku ostatniego, szóstego tygodnia cyklu z metanabolem, trzeba rozpocząć przyjmowanie kreatyny. Dwa dni po zakończeniu cyklu z metanabolem należy zacząć odblok poprzez przyjmowanie Clomidu. Jego dawkowanie to jedna tabletka na dobę przez okres dziesięciu dni.

 

Somatotropina STH czyli hormon wzrostu HGH – jego zadania

Hormon wzrostu w skrócie zwany HGH ma także inną nazwę. Somatotropina (STH) produkowana jest przez przysadkę mózgową, a największa jej produkcja odbywa się w trakcie nocnego odpoczynku. Intensywność wydzielania HGH uzależniona jest od warunków genetycznych, wieku, płci, masy ciała, a także od warunków środowiskowych takich jak stres. Istotną informacją dla każdego jest fakt, że po 30 roku życia produkcja hormonu wzrostu przez organizm spada. Także osoby prowadzące niezdrowy tryb życia, otyłe, narażone na przewlekły i długotrwały stres będą wytwarzać go mniej. Za zwiększenie produkcji somatotropiny odpowiedzialny jest przede wszystkim intensywny wysiłek fizyczny, czytaj trening. Zanotować można także jego wzrost w stanach lękowych oraz przy niskiej temperaturze ciała i hiperglikemii, czyli zmniejszonej ilości glukozy we krwi.

Zadaniem hormonu wzrostu jest powodowanie wzrostu wszystkich tkanek organizmu. Zarówno niedobór tego hormonu jak i jego nadmiar może powodować problemy zdrowotne. Z jednej strony mamy karłowatość, a z drugiej gigantyzm

 

Czy da się podnieś naturalnie poziom HGH?

Czy da się podnieść jego poziom w naturalny sposób? Oczywiście, że tak. I jest to znacznie bezpieczniejsze rozwiązanie niż stosowanie syntetycznego HGH. Przede wszystkim należy zadać sobie pytanie, jakie korzyści może przynieść on nam w treningu. Hormon wzrostu powoduje wzrost masy mięśniowej przy jednoczesnej redukcji tkanki tłuszczowej. Dodatkowo zwiększa wydolności oraz wytrzymałość organizmu. Zapobiega kontuzjom i urazom mechanicznym tkanek, a jednocześnie zwiększa regenerację. Można by pomyśleć, że to cudowny hormon, którego w trakcie treningu nigdy nie będzie nam za mało. Warto podnieść jego poziom prawda? W naturalny sposób można to zrobić dzięki odpowiedniej diecie! Należy spożywać produkty bogate w witaminę C oraz B3. Ważnym aspektem będzie także dostarczenie odpowiednich ilości aminokwasu o nazwie leucyna. Pobudzanie produkcji naturalnego HGH wykorzystuje biologiczne procesy naszego ciała, co z kolei przekłada się na jego lepsze funkcjonowanie. Stosowanie sterydów jest zakazane w sporcie. Nawet w kulturystyce oficjalnie nie można stosować kuracji sterydowych.

Można śmiało wykonać badania mające na celu stwierdzenie, na jakim poziomie znajduje się nasz hormon wzrostu. Jego niedobry u dzieci będą powodowały karłowatości, a często tego przyczyną jest niedoczynność przysadki mózgowej. U dorosłych niedobór może powodować osłabienie siły mięśniowej, zwiększoną gęstość kości oraz podniesiony poziom lipidów. Nadmiar HGH z kolei u dzieci powodować będzie gigantyzm, natomiast u dorosłych wzrost tkanek miękkich. W obu przypadkach zagrożone będzie zdrowie, a nawet życie.

Dlatego właśnie warto umiejętnie bawić się ze stymulacją hormonów. Naturalne sposoby podnoszenia poziomu hormonów anabolicznych są bezpieczne. Niestety często bezpieczeństwo idzie w odstawkę, ponieważ liczą się szybkie efekty, jakie można uzyskać za pomocą kuracji sterydowych. Zwiększenie poziomu witaminy C oraz B3 w organizmie prócz zwiększenia wydzielania HGH skutkować będzie dodatkowo poprawą odporności organizmu i wzmocnieniem kości. Niacyna, czyli witamina B3 ma olbrzymi wpływ na funkcjonowanie naszego organizmu i produkcje erytrocytów. Dodatkowym atutem prowadzenia zbilansowanej diety będzie oczywiście wspaniała sylwetka i świetne samopoczucie. Nie będzie także mowy o utracie wypracowanych efektów, jak to często ma miejsce po odstawieniu kuracji sterydowych. Wybór należy do was!

Czy mogę łączyć różne rodzaje testosteronu?

Oczywiście, że możesz. Testosteron może być przyłączony do długiego estra (np. enanthate, decanoate, undecanoate) lub krótkiego (np. propionate). Bywają też rzadko spotykane odmiany o wyjątkowo długim czasie działania np. testosteron undecanoate, posiadający okres półtrwania: 18-24 dni (dla dawek 500 i 1000 mg) [1]. Testosteron enanthate posiada wielokrotnie krótszy okres półtrwania (7-8 dni). Jakie ma to znaczenie praktyczne? Ogromne.

Przykładowo u wykastrowanych małp zastosowano dawki odpowiadające:

  • 6,3 mg/kg m.c. TU (testosteron undecanoate),
  • 7,2 mg /kg m.c. TE (testosteron enanthate).

Przeliczając to na 100 kg zawodnika jest to 630 mg undecanoate oraz 720 mg t. enanthate.

W grupie testosteronu undecanoate (6,3 mg/kg masy ciała) średni poziom testosteronu w osoczu wzrósł do 58 +/- 18 nmol/l w pierwszym dniu oraz pozostał na ponadfizjologicznym poziomie przez 45 dni (stężenie we krwi wynosiło: 40-68 nmol/l). Ogółem, przez kolejne 56 dni poziom testosteronu pozostał na poziomie takim jak u zdrowych małp. Czyli mówimy o okresie 101 dni po jednej iniekcji TU! Nawet niewielka ilość TU u człowieka (1000 mg Nebido) pozwala wykryć jego stosowanie przez ponad 60 dni! Z kolei t. decanoate u człowieka podany w mieszance (sustanon) był wykrywalny 18 dni. Z kolei fenylopropionian testosteronu oraz t. isocaproate były wykrywalne w osoczu przez przynajmniej 8 dni [4].

W grupie testosteronu enanthate (7,2 mg/kg masy ciała) średni poziom testosteronu w osoczu małp wzrósł do 100-177 nmol/l  w ciągu 5 dni po iniekcji. W następnych dniach poziom testosteronu we krwi gwałtownie spadał i osiągnął poziom fizjologiczny po 31 dniach. Stężenie testosteronu we krwi było znacznie wyższe w pierwszych godzinach oraz pierwszych 7 dniach po iniekcji t. enanthate w porównaniu do t. decanoate. U człowieka: „farmakokinetyczne właściwości TE sprawiają, że w czasie stosowania dawki 250 mg co 14 dni przed następną iniekcją stężenie testosteronu w surowicy znajduje się na dolnej granicy normy” [5].

I tu ważna uwaga. Jeśli robisz badania krwi i posiłkujesz się wynikami eksperymentów, korzystaj z referencyjnych danych dotyczących tego, konkretnego rodzaju środka. Jak widać w powyższym eksperymencie, środki prosto z apteki różniły się dwu-trzykrotnie stężeniem testosteronu we krwi! Wynika to z ich charakterystyki, farmakokinetyki.

Ponadto należy pamiętać, iż dla stężenia osiąganego we krwi dla preparatu testosteronu, nandrolonu czy innego środka na oleju, ma znaczenie:

  • objętość iniekcji środka,
  • jego stężenie,
  • partia mięśniowa!

Przykładowo, osiąga się o wiele niższe stężenia nandrolonu przy iniekcjach w małe partie mięśniowe, w porównaniu do dużych [6].

W praktyce: stosujesz mieszankę testosteronu np. omnadren/sustanon.

Zawierać on może np.

  • 60 mg fenylopropionianu testosteronu,
  • 30 mg propionianu testosteronu,
  • 60 mg izoheksanu testosteronu (isohexanoate/isocaproate),
  • 100 mg dekanianu testosteronu.

Teoretycznie w 1 ml substancji na oleju jest 250 mg testosteronu, w praktyce mniej, gdyż należy uwzględnić straty po odłączeniu estra, szczególnie z „długiego” testosteronu (dekanian). 60 mg izoheksanu testosteronu zawiera 75% testosteronu, czyli 45 mg (75 mg w 100 mg), z kolei 100 mg dekanianu testosteronu realnie 65% testosteronu, czyli 65 mg. Z kolei współczynnik dla propionatu wynosi 84%, więc na każde 100 mg mamy 84 mg „czystego” testosteronu (po odłączeniu krótkiego estra).   Chciałem zwrócić uwagę na inny, ważniejszy aspekt. Jeśli zrobisz badania testosteronu (całkowitego)  w laboratorium, aby zweryfikować, czy masz do czynienia z podróbką czy dobrym środkiem, nagle okaże się, iż wynik wyjdzie niższy niż u kolegi, który stosuje np. t. propionate. I tak ma właśnie być. Propionat „krąży” góra kilka dni, enanthate 20-30 dni, dekanian kilkadziesiąt dni, undecanoate nawet 80-100 dni. Dodatkowo wiemy, iż dla pomiaru stężenia testosteronu we krwi ma znaczenie jak jest przechowywana i stabilizowana krew [Forsdahl G i wsp. 3 oraz 4]. To znaczy, w pojemnikach z separatorami żelowymi oraz innymi związkami wpływającymi na hemostazę mogą zachodzić istotne różnice np. w tempie hydrolizy testosteronu! Przykładowo t. propionate jest znacznie szybciej hydrolizowany w probówkach Greiner  bio-one  Vacuette, zawierających  białka przyspieszające tworzenie się skrzepu (ang. clot activator), jednakże pozbawionych fluorku sodu. Z kolei w probówkach stabilizowanych zawierających fluorek sodu, EDTA (kwas etylenodiaminotetraoctowy) oraz żel rozdzielający, hydroliza t. propionatu zachodziła znacznie wolniej.

Jeśli chodzi o tytułowe pytanie – nie ma żadnych przeciwwskazań dla łączenia np. mieszanki 4 estrów (sustanon, omnadren), propionatu, cypionatu, t. undecanoate, decanoate. Tak, możesz też łączyć w jednej strzykawce różne formy testosteronu, o ile wszystkie są na oleju. Niekoniecznie dobrym pomysłem jest łączenie testosteronu na wodzie (suspension) oraz oleju. Tak samo nie polecam łączenia winstrolu iniekcyjnego (na wodzie) ze środkami na oleju. Tak, możesz też łączyć w jednej iniekcji nandrolon, boldenon, trenbolone, masteron oraz inne środki na oleju z testosteronem, w ramach jednej iniekcji. Pamiętaj tylko, iż objętość pojedynczej iniekcji nie powinna przekraczać 3-4 ml (dla dużych partii mięśniowych). Dla mniejszych niekorzystne jest podawanie więcej niż 1,5 – 2 ml. Ponadto łączenie niektórych rodzajów środków nie jest dobrym pomysłem, np. takich o bardzo podobnej charakterystyce (np. nandrolone i boldenone).

Ale … czy łączenie różnych estrów testosteronu ma sens? Jeśli stosujesz testosteron o długim okresie półtrwania (np. enanthate, cypionate), dodając kolejny rodzaj estra do mieszanki – zwiększasz stężenie testosteronu we krwi krótkoterminowo, i to wszystko. Możesz boleśniej odczuwać skutki uboczne, nasiloną retencję wody (aromatyzacja). Z kolei stosowanie propionatu wymaga iniekcji co 1-2 dni, a to bardzo kłopotliwe przy dłuższych cyklach (w porównaniu do iniekcji co 5-7 dni typowej dla t. enanthate, cypionate czy sustanonu). Dodanie propionatu do dużej dawki enanthate niewiele zmieni w ogólnym rozrachunku.

 

Omnadren zapewnia ogromne przyrosty siły i masy mięśniowej

Omnadren

Omnadren to jeden z najpopularniejszych sterydów. Przyczyna popularności jest oczywiście znana. Omnadren jest bardzo łatwo dostępny, stosunkowo tani, zapewnia ogromne przyrosty siły i masy mięśniowej. Wszystko pięknie, ale są też skutki uboczne. Jednak o skutkach ubocznych sterydów piszemy w innym artykule.

Czas aktywnego działania: ~17dni
Przeciętne dawki: 250-750mg co tydzień
Przeznaczenie: potężna masa, siła
Działanie: odczuwalne od drugiego tygodnia
Długość dawkowania: 8-12 tygodni
Wykrywalność: do 3 miesięcy
Właściwości: wysoko anaboliczny silnie androgenny, silna aromatyzacja do estrogenu oraz wysokie konwertowanie do DHT, toksyczność niska
Blokowanie układu HPTA: bardzo silne
Odblokowanie: 3 tygodnie po ostatniej injekcji

Charakterystyka, działanie: lek zawiera estry testosteronu o różnej szybkości wchłaniania i wydzielania. Dzięki dobraniu odpowiednich proporcji poszczególnych składników umożliwia utrzymanie działania androgennego testosteronu przez 4 tygodnie po jednorazowym wstrzyknięciu. Testosteron u mężczyzn pobudza rozwój i czynność gonad, rozwój zewnętrznych narządów płciowych, gruczołu krokowego, pęcherzyków nasiennych oraz rozwój wtórnych cech płciowych (wzrost, niski głos, zarost). Wywiera działanie anabolizujące.

Wskazania u mężczyzn brak dojrzewania płciowego, oligospermia, niedobór androgenów i niedorozwój narządów płciowych, impotencja, zaburzenia okresu klimakterium męskiego.

Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lek, rak gruczołu krokowego i rak sutka u mężczyzn, hiperkalcemia i hiperkalciuria, niewydolność serca, wątroby i nerek, guzy wątroby (w raku sutka lub endometrium wtedy, gdy nie są guzami przerzutowymi). Potęguje działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych: barbiturany, ryfampicyna, amizepin, butapirazol, salicylany, fenytoina, piramidon zmniejszają działanie testosteronu. Król polskich sterydów. Wraz z metanabolem tworzy niepowtarzalną kombinację w celu budowania masy mięśniowej tzw. bazy. Zależnie od dawek spełnia różne funkcje. Niektórzy, oczywiście tak dzieje się na całym świecie dochodzą do wręcz kosmicznych dawek. Znane są przypadki przyjmowania przez polskich zawodników dawek w granicach 7500-10 000 mg/tydzień, ale o tych nie będziemy tutaj pisać.

Polecaną dawką dla początkujących byłoby zależne od połączenia 250 mg na tydzień lub na dwa tygodnie z 30-40 mg metanabolu. Profesjonaliści zażywają 500-1000 mg tygodniowo łącząc Omnadren głównie z metanabolem 40 mg dziennie i 300-400 mg nandrolonu tygodniowo. Zależnie od tego czy zawodnik przygotowuje się do zawodów jest to długo lub krótko wykrywalny nandrolon. Nawet 500 mg omnadrenu tygodniowo jest w stanie powiększyć wagę przez 5-10 tygodni o 5-8 kg. Dobre połączenie omnadrenu Jest z primabolanem depot 300-400 mg/ tydzień + 500 mg omnadrenu/tydzień przez 8-12 tygodni dodatkowo co 4 tygodnie można przez pierwszy okres stosować 200 mg phenyloproplonianu nandrolonu następne 4 tyg. Winstrol tabletki 10-20 mg. Wszystkie środki zwierzęce (wymienione jako zwierzęce) stosowane w dawce 150 mg tygodniowo z 500-750 mg Omnadrenu przez 8-10 tygodni daje zaskakujące efekty.

Na polskim i zachodnim rynku pokazało się wiele podróbek, są to głównie przerobione testosterony przez Jelfę Jelenia Góra w dawkach 10 mg i 25 mg (Propioni-cum). Ampułka jest identycznych rozmiarów, różni się minimalnie kolorem i gęstością. Sporadycznie przerabiany jest też testosteron prolongatum lecz przerabianie nie jest tak opłacalne jak np. 10mg propionicum. Paczki też są perfekcyjnie podrobione tak więc jak kupujecie już omnadren to najlepiej z pewnego źródła.

Skład: ampułka – 1ml roztworu olejowego zawiera: 60 mg fenylopropionianu testosteronu; 30 mg propionianu testosteronu; 60 mg izoheksanianu testosteronu; 100 mg heksanianu testosteronu.

Omnadren 250 jest olejowym preparatem złożonym z 4 różnych związków testosteronu. Produkowany jest w Polsce przez firmę Polfa. Jest on mieszaniną estrów testosteronu, które po podaniu domięśniowym wchłaniają się z różną prędkością. Dawkowanie Omnadrenu 250 w różnych zespołach chorobowych jest przyjmowane jako 1 ampułka (1ml) na 4 tygodnie we wstrzyknięciu domięśniowym. W medycynie Omnadren 250 znalazł zastosowanie m.in. w leczeniu: impotencji spowodowanej hipogonadyzmem, zespole pokastracyjnym, hipogonadyzmie, a u kobiet m.in. w zaawansowanym raku gruczołu piersiowego. Omnadren 250 ma silne właściwości anaboliczne i równie silne właściwości maskulinizujące (androgenne).

Cykl jest ciężki i długi trwający prawie 2 miesiące. Po zakończeniu dla utrzymania masy mięśniowej stosowany jest przez 3-4 tygodnie clenbuterol. Początkowo stosowany rosyjski dianabol, później zastąpiono czystszym i silniejszym polskim Metanabolem. Dodatkowo stosowany jest co 3 dni propionian testosteronu, utrzymuje to stężenie testosteronu we krwi na stałym poziomie, a jednocześnie łącznie z 30mg propionianu testosteronu w Omnadrenie, powoduje ogólne wyższe stężenie testosteronu w osoczu krwi. Propionianu nie podaje się w te same dni kiedy podawany jest Omnadren 250. Zgodnie z zasadą zmiany sterydu anabolicznego w środku cyklu, w drugiej połowie stosowany jest łagodny, dający mniej działań ubocznych ale posiadający wysoki indeks anaboliczny Deca-Durabolin. Deca zapewnia dalszy, wolny przyrost masy mięśniowej. Ze względu na to, że estry testosteronu z łatwością konwertują do estrogenów, kulturyści często pomagają sobie blokerami receptorów estrogenowych (tamoxifen).

Wszystko na temat Metanabolu

Wszystko na temat Metanabolu (Metandienolu)

Metanabol, a dokładnie metandienon – bo tak brzmi poprawna nazwa jest sterydem anaboliczno androgennym opracowanym przez lekarza Johna Zieglera. Na rynku pierwszy preparat zawierający tę substancję pojawił się w 1956 roku pod nazwą handlową Dianabol i stosowany był w farmakologii jako środek poprawiający bilans azotowy organizmu w stanach, którym towarzyszył nadmierny katabolizm białek i zanik mięśni.

Daje dość szybko pokaźną masę 5-10kg i siłę (do 20kg w wyciskaniu na ławce) po jednym cyklu. OCZYWIŚCIE PRZY DOBRYM ODŻYWIANIU. Utrzymuje dodatni bilans azotowy i zwiększa syntezę białka (dodatni bilans azotowy znaczy tyle, że mięśnie rosną).

 

Metanabol jest w Polsce najpopularniejszym sterydem. 99% osób właśnie od niego zaczyna swoją przygodę.

 

Masa jest średniej jakości w zależności od dawek i czasu przyjmowania może wystąpić zatrzymanie wody, co wiąże się ze spadkiem masy po cyklu. Metanabol działa toksycznie na wątrobę, dlatego długość i częstotliwość stosowania metanabolu jest ograniczona. Stosując środki osłonowe i regenerujące wątrobę można jednak bardzo ograniczyć ryzyko jej ciężkiego uszkodzenia. Po cyklu z metanabolem nie zaszkodzi się odblokować clomidem.

Stosunek ceny do masy i siły uzyskiwanej na metanabolu jest rewelacyjny, okupiony jednak skutkami ubocznymi.

 

Skutki uboczne:

Jako, że zdrowie jest najważniejsze, to zacznę właśnie od niego.

Działania niepożądane mogą być skutkiem przedawkowania metanabolu, ale czasami występują nawet podczas właściwego dawkowania.

Metanabol należy do substancji silnie hepatotoksycznych. Oznacza to, że w znacznym stopniu obciąża wątrobę i prowadzi do degeneracji jej tkanek. Wątroba to narząd o bardzo dużej zdolności do samo regeneracji, niemniej jednak podczas kuracji metanabolem zaleca się zażywanie leków osłonowych, które wspomagają odbudowywanie się tkanek wątroby. W przeciwnym razie metanabol może doprowadzić do takich schorzeń wątroby, jak żółtaczka zastoinowa, plamica wątrobowa czy nowotwory wątroby.

Inne skutki uboczne stosowania metanabolu wynikają z faktu, że wpływa on na gospodarkę hormonalną. Powodując wzrost produkcji estrogenów, metanabol może wywołać ginekomastię, czyli powiększenie się gruczołów piersiowych. Inne dolegliwości o podłożu hormonalnym to stopniowy zanik jąder, niepłodność oraz zaburzenia produkcji spermy. U kobiet może pojawić się zanik cyklu menstruacyjnego, krwawienia śródcykliczne oraz porost włosów na plecach i klatce piersiowej.

Metanabol stymuluje pracę gruczołów łojowych, prowadząc często do nadmiernego wydzielania łoju. Nadmiar łoju zatyka pory i powoduje stan zapalny skóry. Efektem takiego działania jest trądzik, który pojawia się nie tylko na twarzy, ale również na karku, plecach i ramionach. Osoby zażywające metanabol mają zazwyczaj oleistą, tłustą cerę, skłonną do wyprysków.

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wzrasta, gdy metanabol jest przyjmowany w nieprawidłowy sposób. Należy zażywać go podczas posiłku. Jeżeli metanabol zostanie spożyty na pusty żołądek, mogą pojawić się uporczywe bóle brzucha, nudności, wzdęcia, zaparcia i inne problemy gastryczne.

Osoby młode, znajdujące się w fazie dorastania, nie powinny przyjmować metanabolu. Może on wówczas stać się przyczyną zrośnięcia chrząstek nasadowych kości, a w konsekwencji z wzrostu kości długich.

Inne skutki uboczne, które mogą towarzyszyć przyjmowaniu metanabolu, to przerost prostaty, wypadanie włosów (łysienie androgenne) oraz impotencję. Metanabol często powoduje blokowanie HPTA, czyli hamowanie czynności przysadki mózgowej, która odpowiada m.in.. za produkcję testosteronu.

Do mniej groźnych skutków ubocznych metanabolu należy zatrzymywanie wody w organizmie. Wiązanie nadmiernej ilości wody w tkankach wywołuje wzrost masy ciała i może prowadzić do bolesnych obrzęków oraz opuchlizny.

 

 

Jak brać metanabol?

10 mg metanabolu powoduje pięciokrotny wzrost poziomu testosteronu w organizmie. Mężczyźni, którzy nie stosowali wcześniej sterydów anaboliczno-androgennych, powinni rozpocząć od stosunkowo niskich dawek, czyli od 12 – 20 mg na dobę. Natomiast osoby bardziej zaawansowane w treningu, ważące ponad 80 kg i rozpoczynające kolejny cykl powinny przyjmować nieco większe dawki rzędu 20 – 30 mg na dobę. Nie należy przekraczać 50 mg metanabolu na dobę, ponieważ przyjmowanie takiej dużej dawki wiąże się ze sporym ryzykiem pojawienia się skutków ubocznych w postaci ginekomastii, trądziku, łysienia typu androgennego, problemów z prostatą i potencją oraz uszkodzenia nerek i serca. Skutki uboczne z reguły nie pojawiają się podczas przyjmowania niskich dawek metanabolu (12 – 20 mg).

Przy ustalaniu dobowej dawki metanabolu należy uwzględnić również wyjściową masę ciała. Dla wagi poniżej 65 kilogramów nie należy przekraczać 15 mg metanabolu na dobę. Prezy wadze pomiędzy 65 a 80 kg można brać dawkę w wysokości 20 – 25 mg, większe dawki są zalecane dla osób ważących powyżej 80 kg.

Cykl:

Przed rozpoczęciem cyklu należy wyposażyć się w 100 tabletek metanabolu po 5 mg na jedną tabletkę. Konieczne będzie też przyjmowanie tabletek osłonowych wspomagających regenerację wątroby (np. Hepatil lub Sylimarol), ponieważ metanabol jest substancją silnie hepatotoksyczną. Potrzebny też będzie Tamaxifen i Clomid – antyestrogeny, które minimalizują ryzyko wystąpienia feminizacji i odblokowują funkcjonowanie hormonalne osi HPTA. W celu zmniejszenia spadku masy ciała po zakończeniu cyklu należy przyjmować kreatynę. Podczas cyklu niezbędne jest zwiększenie zawartości produktów wysokobiałkowych w diecie.

Ze względu na stosunkowo krótki okres półtrwania w organizmie cykl można przerwać w dowolnym momencie. Tabletki należy przyjmować kilka razy dziennie. Nie wolno zażywać całej dobowej dawki jednocześnie, ponieważ wówczas stężenie metanabolu w organizmie ulega dużym skokom. Rozłożenie dawek na cały dzień daje w efekcie mniejsze, ale stabilniejsze stężenie metanabolu.

Optymalny czas trwania jednego cyklu wynosi sześć tygodni. Niektóre źródła podają okres ośmiu tygodni, jednak wówczas zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Cykl złożony z 98 tabletek 5 mg metanabolu prezentuje się następująco:

1 tydzień: 2 tabletki dziennie

2 tydzień: 3 tabletki dziennie

3 tydzień: 3 tabletki dziennie

4 tydzień: 3 tabletki dziennie

5 tydzień: 2 tabletki dziennie

6 tydzień: 1 tabletce dziennie

 

Jeżeli w diecie będzie zbyt mało pełnowartościowych produktów białkowych, cykl z metanabolem przyniesie bardzo małe efekty. tabletki lepiej się wchłaniają kiedy zostaną pokruszone.

Już na początku ostatniego, szóstego tygodnia cyklu z metanabolem, trzeba rozpocząć przyjmowanie kreatyny. Dwa dni po zakończeniu cyklu z metanabolem należy zacząć odblok poprzez przyjmowanie Clomidu. Jego dawkowanie to jedna tabletka na dobę przez okres dziesięciu dni.

 

Hormon wzrostu w skrócie zwany HGH

ZADANIA HGH

Hormon wzrostu w skrócie zwany HGH ma także inną nazwę. Somatotropina (STH) produkowana jest przez przysadkę mózgową, a największa jej produkcja odbywa się w trakcie nocnego odpoczynku. Intensywność wydzielania HGH uzależniona jest od warunków genetycznych, wieku, płci, masy ciała, a także od warunków środowiskowych takich jak stres. Istotną informacją dla każdego jest fakt, że po 30 roku życia produkcja hormonu wzrostu przez organizm spada. Także osoby prowadzące niezdrowy tryb życia, otyłe, narażone na przewlekły i długotrwały stres będą wytwarzać go mniej. Za zwiększenie produkcji somatotropiny odpowiedzialny jest przede wszystkim intensywny wysiłek fizyczny, czytaj trening. Zanotować można także jego wzrost w stanach lękowych oraz przy niskiej temperaturze ciała i hiperglikemii, czyli zmniejszonej ilości glukozy we krwi.

Zadaniem hormonu wzrostu jest powodowanie wzrostu wszystkich tkanek organizmu. Zarówno niedobór tego hormonu jak i jego nadmiar może powodować problemy zdrowotne. Z jednej strony mamy karłowatość, a z drugiej gigantyzm

 

Czy da się podnieś naturalnie poziom HGH?

Czy da się podnieść jego poziom w naturalny sposób? Oczywiście, że tak. I jest to znacznie bezpieczniejsze rozwiązanie niż stosowanie syntetycznego HGH. Przede wszystkim należy zadać sobie pytanie, jakie korzyści może przynieść on nam w treningu. Hormon wzrostu powoduje wzrost masy mięśniowej przy jednoczesnej redukcji tkanki tłuszczowej. Dodatkowo zwiększa wydolności oraz wytrzymałość organizmu. Zapobiega kontuzjom i urazom mechanicznym tkanek, a jednocześnie zwiększa regenerację. Można by pomyśleć, że to cudowny hormon, którego w trakcie treningu nigdy nie będzie nam za mało. Warto podnieść jego poziom prawda? W naturalny sposób można to zrobić dzięki odpowiedniej diecie! Należy spożywać produkty bogate w witaminę C oraz B3. Ważnym aspektem będzie także dostarczenie odpowiednich ilości aminokwasu o nazwie leucyna. Pobudzanie produkcji naturalnego HGH wykorzystuje biologiczne procesy naszego ciała, co z kolei przekłada się na jego lepsze funkcjonowanie. Stosowanie sterydów jest zakazane w sporcie. Nawet w kulturystyce oficjalnie nie można stosować kuracji sterydowych.

Można śmiało wykonać badania mające na celu stwierdzenie, na jakim poziomie znajduje się nasz hormon wzrostu. Jego niedobry u dzieci będą powodowały karłowatości, a często tego przyczyną jest niedoczynność przysadki mózgowej. U dorosłych niedobór może powodować osłabienie siły mięśniowej, zwiększoną gęstość kości oraz podniesiony poziom lipidów. Nadmiar HGH z kolei u dzieci powodować będzie gigantyzm, natomiast u dorosłych wzrost tkanek miękkich. W obu przypadkach zagrożone będzie zdrowie, a nawet życie.

Dlatego właśnie warto umiejętnie bawić się ze stymulacją hormonów. Naturalne sposoby podnoszenia poziomu hormonów anabolicznych są bezpieczne. Niestety często bezpieczeństwo idzie w odstawkę, ponieważ liczą się szybkie efekty, jakie można uzyskać za pomocą kuracji sterydowych. Zwiększenie poziomu witaminy C oraz B3 w organizmie prócz zwiększenia wydzielania HGH skutkować będzie dodatkowo poprawą odporności organizmu i wzmocnieniem kości. Niacyna, czyli witamina B3 ma olbrzymi wpływ na funkcjonowanie naszego organizmu i produkcje erytrocytów. Dodatkowym atutem prowadzenia zbilansowanej diety będzie oczywiście wspaniała sylwetka i świetne samopoczucie. Nie będzie także mowy o utracie wypracowanych efektów, jak to często ma miejsce po odstawieniu kuracji sterydowych. Wybór należy do was!

Czy mogę łączyć różne rodzaje testosteronu

Czy mogę łączyć różne rodzaje testosteronu

Oczywiście, że możesz. Testosteron może być przyłączony do długiego estra (np. enanthate, decanoate, undecanoate) lub krótkiego (np. propionate). Bywają też rzadko spotykane odmiany o wyjątkowo długim czasie działania np. testosteron undecanoate, posiadający okres półtrwania: 18-24 dni (dla dawek 500 i 1000 mg) [1]. Testosteron enanthate posiada wielokrotnie krótszy okres półtrwania (7-8 dni). Jakie ma to znaczenie praktyczne? Ogromne.

Przykładowo u wykastrowanych małp zastosowano dawki odpowiadające:

  • 6,3 mg/kg m.c. TU (testosteron undecanoate),
  • 7,2 mg /kg m.c. TE (testosteron enanthate).

Przeliczając to na 100 kg zawodnika jest to 630 mg undecanoate oraz 720 mg t. enanthate.

W grupie testosteronu undecanoate (6,3 mg/kg masy ciała) średni poziom testosteronu w osoczu wzrósł do 58 +/- 18 nmol/l w pierwszym dniu oraz pozostał na ponadfizjologicznym poziomie przez 45 dni (stężenie we krwi wynosiło: 40-68 nmol/l). Ogółem, przez kolejne 56 dni poziom testosteronu pozostał na poziomie takim jak u zdrowych małp. Czyli mówimy o okresie 101 dni po jednej iniekcji TU! Nawet niewielka ilość TU u człowieka (1000 mg Nebido) pozwala wykryć jego stosowanie przez ponad 60 dni! Z kolei t. decanoate u człowieka podany w mieszance (sustanon) był wykrywalny 18 dni. Z kolei fenylopropionian testosteronu oraz t. isocaproate były wykrywalne w osoczu przez przynajmniej 8 dni [4].

W grupie testosteronu enanthate (7,2 mg/kg masy ciała) średni poziom testosteronu w osoczu małp wzrósł do 100-177 nmol/l  w ciągu 5 dni po iniekcji. W następnych dniach poziom testosteronu we krwi gwałtownie spadał i osiągnął poziom fizjologiczny po 31 dniach. Stężenie testosteronu we krwi było znacznie wyższe w pierwszych godzinach oraz pierwszych 7 dniach po iniekcji t. enanthate w porównaniu do t. decanoate. U człowieka: „farmakokinetyczne właściwości TE sprawiają, że w czasie stosowania dawki 250 mg co 14 dni przed następną iniekcją stężenie testosteronu w surowicy znajduje się na dolnej granicy normy” [5].

I tu ważna uwaga. Jeśli robisz badania krwi i posiłkujesz się wynikami eksperymentów, korzystaj z referencyjnych danych dotyczących tego, konkretnego rodzaju środka. Jak widać w powyższym eksperymencie, środki prosto z apteki różniły się dwu-trzykrotnie stężeniem testosteronu we krwi! Wynika to z ich charakterystyki, farmakokinetyki.

Ponadto należy pamiętać, iż dla stężenia osiąganego we krwi dla preparatu testosteronu, nandrolonu czy innego środka na oleju, ma znaczenie:

  • objętość iniekcji środka,
  • jego stężenie,
  • partia mięśniowa!

Przykładowo, osiąga się o wiele niższe stężenia nandrolonu przy iniekcjach w małe partie mięśniowe, w porównaniu do dużych [6].

W praktyce: stosujesz mieszankę testosteronu np. omnadren/sustanon.

Zawierać on może np.

  • 60 mg fenylopropionianu testosteronu,
  • 30 mg propionianu testosteronu,
  • 60 mg izoheksanu testosteronu (isohexanoate/isocaproate),
  • 100 mg dekanianu testosteronu.

Teoretycznie w 1 ml substancji na oleju jest 250 mg testosteronu, w praktyce mniej, gdyż należy uwzględnić straty po odłączeniu estra, szczególnie z „długiego” testosteronu (dekanian). 60 mg izoheksanu testosteronu zawiera 75% testosteronu, czyli 45 mg (75 mg w 100 mg), z kolei 100 mg dekanianu testosteronu realnie 65% testosteronu, czyli 65 mg. Z kolei współczynnik dla propionatu wynosi 84%, więc na każde 100 mg mamy 84 mg „czystego” testosteronu (po odłączeniu krótkiego estra).   Chciałem zwrócić uwagę na inny, ważniejszy aspekt. Jeśli zrobisz badania testosteronu (całkowitego)  w laboratorium, aby zweryfikować, czy masz do czynienia z podróbką czy dobrym środkiem, nagle okaże się, iż wynik wyjdzie niższy niż u kolegi, który stosuje np. t. propionate. I tak ma właśnie być. Propionat „krąży” góra kilka dni, enanthate 20-30 dni, dekanian kilkadziesiąt dni, undecanoate nawet 80-100 dni. Dodatkowo wiemy, iż dla pomiaru stężenia testosteronu we krwi ma znaczenie jak jest przechowywana i stabilizowana krew [Forsdahl G i wsp. 3 oraz 4]. To znaczy, w pojemnikach z separatorami żelowymi oraz innymi związkami wpływającymi na hemostazę mogą zachodzić istotne różnice np. w tempie hydrolizy testosteronu! Przykładowo t. propionate jest znacznie szybciej hydrolizowany w probówkach Greiner  bio-one  Vacuette, zawierających  białka przyspieszające tworzenie się skrzepu (ang. clot activator), jednakże pozbawionych fluorku sodu. Z kolei w probówkach stabilizowanych zawierających fluorek sodu, EDTA (kwas etylenodiaminotetraoctowy) oraz żel rozdzielający, hydroliza t. propionatu zachodziła znacznie wolniej.

Jeśli chodzi o tytułowe pytanie – nie ma żadnych przeciwwskazań dla łączenia np. mieszanki 4 estrów (sustanon, omnadren), propionatu, cypionatu, t. undecanoate, decanoate. Tak, możesz też łączyć w jednej strzykawce różne formy testosteronu, o ile wszystkie są na oleju. Niekoniecznie dobrym pomysłem jest łączenie testosteronu na wodzie (suspension) oraz oleju. Tak samo nie polecam łączenia winstrolu iniekcyjnego (na wodzie) ze środkami na oleju. Tak, możesz też łączyć w jednej iniekcji nandrolon, boldenon, trenbolone, masteron oraz inne środki na oleju z testosteronem, w ramach jednej iniekcji. Pamiętaj tylko, iż objętość pojedynczej iniekcji nie powinna przekraczać 3-4 ml (dla dużych partii mięśniowych). Dla mniejszych niekorzystne jest podawanie więcej niż 1,5 – 2 ml. Ponadto łączenie niektórych rodzajów środków nie jest dobrym pomysłem, np. takich o bardzo podobnej charakterystyce (np. nandrolone i boldenone).

Ale … czy łączenie różnych estrów testosteronu ma sens? Jeśli stosujesz testosteron o długim okresie półtrwania (np. enanthate, cypionate), dodając kolejny rodzaj estra do mieszanki – zwiększasz stężenie testosteronu we krwi krótkoterminowo, i to wszystko. Możesz boleśniej odczuwać skutki uboczne, nasiloną retencję wody (aromatyzacja). Z kolei stosowanie propionatu wymaga iniekcji co 1-2 dni, a to bardzo kłopotliwe przy dłuższych cyklach (w porównaniu do iniekcji co 5-7 dni typowej dla t. enanthate, cypionate czy sustanonu). Dodanie propionatu do dużej dawki enanthate niewiele zmieni w ogólnym rozrachunku.

 

Sterydy anaboliczne, zastosowanie w medycynie

Już od prawie 80 lat sterydy anaboliczne mają swój udział w medycynie, jednakże skutki uboczne, które były przez nie powodowane były znacznie gorsze od choroby, na którą cierpiał pacjent, dlatego też zaniechano wykorzystywania ich w takim celu. Wyjątek stanowił testosteron, który był używany w niektórych przypadkach, takich jak:

• Stymulowanie tworzenia szpiku w anemii hipoplastyznej;
• Regulowanie tempa wzrostu u dzieci, jeśli występowały zaburzenia;
• Stymulowanie wzrostu apetytu i masy ciała u osób z chorobami zmniejszającymi łaknienie.

Obecnie ich zastosowanie w możliwie najmniejszych ilościach można zaobserwować w trakcie leczenia takich przypadków jak:

• Osteoporoza,
• Stany kachektyczne,
• Astma,
• Układowe zapalenie naczyń,
• Toczeń rumieniowaty,
• Dna moczanowa,
• Marskość wątroby i przewlekłe zapalenie wątroby,
• Reumatoidalne zapalenie stawów,
• Po zakończeniu leczenia nowotworu cytostatykami i radiologicznie,
• Atrofie mięśniowe, etc.

Sterydy anaboliczne, konsekwencje stosowania

Wzmożona synteza białek, wzrost masy mięśniowej oraz wzmocnienie wytrzymałości mięśni są efektami pożądanymi, jednakże poprzez wyniszczenie organizmu stosowanie ich niesie za sobą szereg skutków ubocznych-zaburzenia w pracy nerek lub ich niewydolność, choroby wątroby ze zmianami nowotworowymi, ryzyko miażdżycy spowodowane zwiększonym cholesterolem, narażenie się na większe ryzyko zawału serca, furia sterydowa a nawet depresja. To nadal nie wszystkie konsekwencje jakie towarzyszą stosowaniu „dopingu.” U mężczyzn może prowadzić do ginekomastii, skurczenia się jąder, niepłodności a także raka prostoty. U kobiet natomiast-łysienie, obniżenie tonu głosu, niepożądane owłosienie twarzy czy zmiany w cyklu menstruacyjnym. U dzieci może powodować, w zależności od płci, np. powiększenie się narządów płciowych, mutację głosu, wzmożone owłosienie czy wzrost piersi i bioder u dziewczynek.

sterydy metanabol, omnadren 250, Testosteron propionat, Hormon wzrostu hgh

  Sterydy anaboliczne, ich stosowanie z czasem przypomina uzależnienie. Ich efekt jest tylko tymczasowy i trwa przez okres stosowania ich, lub krótko po zaprzestaniu. Masa mięśniowa oraz siła stale spadają, a towarzyszące temu pogorszenie się samopoczucia, może prowadzić nawet do depresji. Osoby takie często sięgają po kolejną dawkę sterydów aby uniknąć powyższych efektów i dalej czerpać satysfakcję ze zbudowanego w ten sposób ciała. Z czasem, zażywający je, koncentrują się tylko na zapewnieniu sobie kolejnej dawki sterydów, przez wzrost tolerancji organizmu są zmuszeni do stosowania coraz większych ilości aby uniknąć pogorszenia się stanu psychicznego-jest to równoznaczne z symptomami odstawiennymi. Poprzez wpływ na układ opioidowy mózgu zostają wytworzone substancje przypominające działanie morfiny. Wykazano, że osoby stosujące sterydy anaboliczne są znacznie bardziej narażone na zależenie od opioidów tj. morfina, heroina, kodeina, etc.